باقرالعلوم

bagherolulum-kabeyeeshgh

تقدیم به آستان قدسی و کبریایی حضرت باقرالعلوم امام محمد باقر علیه السلام

 

که مزار بی شمع و چراغشان غریب تر از قبل است…

لینک مراسمات جشن حضرت امام محمد باقر

با مداحی حاج مهدی سلحشور و حاج سیدمهدی میرداماد

حاج مهدی سلحشور:

شب ولادت امام باقر سال 1393

شب ولادت امام باقر سال 1388

 

حاج سیدمهدی میرداماد:

میلاد امام باقر 1393

میلاد امام باقر 1391

باقـــــرعلیه السلام

 

arbab.

تقدیم به آستان قدسی و کبریایی شکافندۀ علمها امام محمدباقر علیه السلام

بیاناتی از مقام معظم رهبری در دیدار کارگزاران نظام‌ و حدیثی ناب از امام محمدباقرعلیه السلام

حدیثی ناب از امام محمدباقر علیه السلام

حضرت باقر (سلام اللَّه علیه) فرمود: «ثلاث مِن اشدّ ما عمل العباد»؛ سه چیز هست که جزو تکالیف بسیار مهم و دشوار مؤمنین است؛ کارهای سخت.

یکی، «انصاف المؤمن من نفسه»؛ اینکه انسان در قبال دیگران انصاف به خرج بدهد.

یعنی آنجائی که امر دائر میشود بین اینکه حق را به خاطر خود زیر پا بگذارد یا خود را به خاطر حق زیر پا بگذارد، این دومی را انجام بدهد. آنجائی که حق به طرفِ مقابل هست و شما حق ندارید، منصفانه حق را به او بدهید. خودتان را اگر چنانچه موجب کوچک شدن و زیر پاگذاشتن است، زیر پا بگذارید. این کار سختی است؛ اما کار مهمی است. امام باقر میگوید این، جزو مهمترین کارهاست؛ البته سخت است. و هیچ کار خوب و بزرگی بدون سختی که امکان ندارد.

دوم، «و مواساة المرء اخاه»؛ مواسات ورزیدن با برادر مؤمن.

مواسات با مساوات فرق دارد؛ برابری نیست. مواسات یعنی همراهی کردن و کمک کردن به برادر مؤمن در همه‌ی امور. انسان وظیفه بداند؛ کمک فکری، کمک مالی، کمک جسمانی، کمک آبروئی. این مواسات است.

سوم، «و ذکراللَّه علی کل حال»؛ در همه حال ذاکر خدای متعال باشد. ذکر این است.

آنوقت حضرت باقر در همین روایت، «ذکر اللَّه علی کل حال» را معنا کرده‌اند: «و هو ان یذکر اللَّه عزّوجل عند المعصیة یهمّ بها»؛ وقتی که میرود به سمت معصیت، ذکر خدا او را مانع بشود. ذکر؛ یاد کند خدا را و این معصیت را انجام ندهد؛ انواع معاصی را؛ خلاف واقع گفتن، دروغ گفتن، غیبت کردن، حق را پوشاندن، بی‌انصافی کردن، اهانت کردن، مال مردم را، مال بیت‌المال را، مال ضعفا را تصرف کردن یا درباره‌ی آنها بی‌اهتمامی به خرج‌دادن. اینها گناهان گوناگون است. در همه‌ی اینها، انسان توجه کند به خدا؛ ذکر خدا مانع بشود از اینکه انسان به سمت این گناه برود.
«فیحول ذکر اللَّه بینه و بین تلک المعصیة و هو قول اللَّه عزّوجل انّ الذّین اتّقوا اذا مسّهم طائف من الشّیطان تذکّروا». بعد حضرت میفرمایند که این، تفسیر آن آیه است که فرمود: «انّ الذّین اتّقوا اذا مسّهم طائف من الشّیطان»؛ وقتی شیطان به اینها تنه میزند، گذرنده‌ی شیطان اینها را مس میکند؛ یعنی هنوز درست به جانش هم نیفتاده، «تذکّروا»؛ فوراً اینها متذکر میشوند. «فاذا هم مبصرون»؛ این ذکر موجب میشود که چشم اینها، بصیرت اینها باز بشود. معنای «ذکراللَّه علی کل حال» این است.

امام محمدباقر

 

مولا می فرمایند
بـه تـو خیـانت مـی کـنند تـو مـکن،
تو را تکذیب می کـنند آرامـ بـاش،
تـو را مـی ستـاینـد فـریبـــ مـخــور،
تو را نکوهش می کنند شکوه مکن،
مردم شهر از تو بد می گویند اندوهگین مشو،
همۀ مردم تو را نیک می خوانند مسرور نبـاش،
«آنگاه تو از ما خواهی بود»

تقدیم به آستان کبریایی و ملکوتی باقرالعلوم امام محمد باقرعلیه السلام