هادی النقی علیه السلام

امام هادی النقی علیه السلام

امام هادی علیه السلام فرمودند:
إنَّ ِللهِ بِقاعاً یُحِبُّ اَنْ یُدعی فیها فَیَسْتَجیبَ لِمَنْ دَعاهُ، وَ الحَیرُ مِنهَا؛

 

خداوند را زمینها و جاهایی است که دوست دارد در آن

جا او را بخوانند تا خواسته ی دعاکننده را اجابت کند.

حائر و حرم حسینی، یکی از آن جاهاست.

تحف العقول، ص 482

شرح حدیث:

بعضی از زمانها و مکانها، قداست و ویژگی خاصّی دارد و دعا و عبادت در آنها ثواب بیشتری دارد.
مثلاً ماه رمضان و روز جمعه، از ایّام دیگر برتر است.
مکه و مدینه، از شهرهای دیگر بافضیلت تر است.
سرزمین کربلا، حرمت خاص دارد و حرم حسینی مکانی مقدّس برای دعا و زیارت و عبادت است.
در احادیث، برای امام حسین علیه السلام یک سلسله فضایل و ویژگیهایی بیان شده که یکی از
آنها قرار داده شدن شفا در تربت قبرش و استجابت دعا در زیر قبّه ی حرم اوست.
«حائر حسینی» به مدفن سیدالشهداء علیه السلام و محدوده ی اطراف قبر مطهّر گفته می شود.
در این مکان، دعاها مستجاب است و خداوند، زائران حسینی را دوست دارد و به آنان عنایت و لطف
ویژه ای می کند. پیرو اهل بیت، ‌باید این مکان شریف را قدر بداند و از دعا در حرم اباعبدالله علیه السلام غفلت نورزد.
زیر سپهر، دست دعا موج می زند
در خانه ی کریم، گدا موج می زند
غفلت نگر که پشت به محراب کرده ایم
در کشوری که قبله نما موج می زند(1)
مساجد هم از ‌آن مکانهای مورد عنایت خداست. مسجدالحرام، صحرای عرفات، حرم پیامبر صلی الله علیه و آله
نیز از مکانهای مورد عنایت خداست.
از خدا بخواهیم توفیق حضور در این مکانهای شریف را به ما بدهد و دعاهایمان را مستجاب سازد.پی نوشت:
1. کلیّات صائب تبریزی، ص 505.
منبع: حکمت های نقوی(ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام هادی علیه السلام)، جواد محدثی، ‌انتشارات آستان قدس رضوی، چاپ اول(1391).

https://rasekhoon.net/hadith/show/887244

امام نقی علیه السلام

 

arbab

تقدیم به آستان قدسی و کبریایی حضرت اباالحسن امام هادی النقی علیه السلام

 

شعر از سیدحمیدرضا برقعی

http://www.parsedarkhial.blogfa.com/post-48.aspx

 

یاحبیب الباکین

وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ

… و به خاطر شما باران فرو مى‏ريزد.

به شوق خالق جامعه کبیره حضرت هادی علیه السلام

یادتان هست نوشتم که دعا می خواندم

داشتم کنج حرم جامعه را می خواندم

از کلامت چه بگویم که چه با جانم کرد

محکمات کلمات تو مسلمانم کرد

کلماتی که همه بال و پر پرواز است

مثل آن پنجره که رو به تماشا باز است

کلماتی که پر از رایحهً غار حراست

خط به خط جامعه آیینهً قرآن خداست

عقل از درک تو لبریز تحیر شده است

لب به لب کاسهً ظرفیت من پر شده است

همهً عمر دمادم نسرودیم از تو

قدر درکِ خودمان هم نسرودیم از تو

من که از طبع خودم شکوه مکرر دارم

عرق شرم به پیشانی دفتر دارم

شعرهایم همه پژمرد و نگفتم از تو

فصلی از عمر ورق خورد و نگفتم از تو

دل ما کی به تو ایمان فراوان دارد

شیرِ در پرده به چشمان تو ایمان دارد

بیم آن است که ما یک شبه مرداب شویم

رفته رفته نکند جعفر کذاب شویم

تا تو را گم نکنم بین کویر ای باران

دست خالیِ مرا نیز بگیر ای باران

من زمین گیرم و وصف تو مرا ممکن نیست

کلماتم کلماتی ست حقیر ای باران

یاد کرد از دل ما رحمت تو زود به زود

یاد کردیم تو را دیر به دیر ای باران

نام تو در دل ما بود و هدایت نشدیم

مهربانی کن و نادیده بگیر ای باران

ما نمردیم که توهین به تو و نام تو شد

ما که از نسل غدیریم ، غدیر ای باران

پسر حضرت دریا ! دل مارا دریاب

ما یتیمیم و اسیریم و فقیر ای باران

سامرا قسمت چشمان عطش خیزم کن

تا تماشا کنمت یک دل سیر ای باران

یا هادی النقی علیه السلام

 

اِنّ للهِ بِقاعاً یُحِبُّ أن یُدعی فیها فَیَستَجیبَ لِمَن دَعاهُ وَ الحَیرُ مِنها

مکان هایی برای خداوند متعال وجود دارد که دوست دارد در آن ها به درگاهش دعا کنند تا به مرحله اجابت برسد و حائر حسین(علیه السلام) †یکی از آن مکان هاست.

تحف العقول ، ص 482